Op een stukje papier je calorieën tellen. Iets geavanceerder is met beeldherkenning op je smartphone, gecombineerd met big data toepassingen en data analyse, door middel van het maken van een foto je calorieën in een gerecht te tellen. als je dacht dat dat geavanceerd was, vergeet het maar! Als het aan de Universiteit van Buffalo ligt dan hebben we binnenkort een ketting om die luistert naar wat we eten. Het recent ontwikkelde AutoDietary apparaat meet de calorie-inname door te luisteren naar de geluiden die we maken tijdens het kauwen en slikken. Bij verschillende voedingsmiddelen worden ook andere geluiden geproduceerd. Bijvoorbeeld het geluid van het eten van een appel is anders dan het eten van een koekje, dat horen we zo al.

De ketting luistert naar onze eet geluiden en stuurt deze door naar de smartphone, voor analyse. Op basis van deze analyse worden adviezen gegeven om bijvoorbeeld minder snacks te eten of rustiger te gaan eten.

Het systeem is niet waterdicht, in ongeveer 85% van de gevallen zal het eten goed gedetecteerd worden. Daarnaast kan niet bepaald worden of je de juiste (gezonde) versie van het eten aan het verorberen bent of de ‘junky’ versie (een veel voorkomend probleem bij voedingsmiddelen met granen). De makers verwachten dat dit probleem is op te lossen door een monitor toe te voegen die naar de bloedsuikerspiegel of andere waardes kijkt die een indicatie kunnen geven bij specifieke maaltijden.

Met deze technologie worden nieuwe mobiele momenten gecreëerd die ons gedrag zullen gaan beïnvloeden. We weten dat het er aan komt, maar hoe gaat de Autoriteit Persoonsgegevens hier nu mee om? Immers het is voor werkgevers verboden om de gegevens van ‘wearables’ in te zien van de medewerker. Of in ieder geval, de werkgever mag het apparaat wel aanbieden, maar de medewerker moet 100% controle hebben over wie hij toegang geeft. Wat ook logisch is met medische gegevens. Maar hoe hou je als gebruiker bij wie toegang heeft tot jou gegevens? Bij het installeren van een app is ‘ik ga akkoord’ zo geklikt.